آنکس ( قاتل رومینا ) که دوست داشت و ترس از آن داشت که در میان آشنایان و قوم و خویشش رسوا نشود و به اصلاح خودشان بی ابرو نگردد ، آن مرد ( پدر ) امروز در مقابل اکثریت مردم – ملت بهتر بگویم در مقیاسی جهانی بی ابرو بی حیثیت و رسوا شده است.
این گویی آخرین تقلای فرهنگ پو سیده ی ماست. و آخرین نفس های گندیده آن است
آنچه برای آن قاتل ( فرهنگ )جنایت کار محترم و مقدس بود
امروز از نظر عامه مردم از لاشه ی کرکسی گندیده منزجر کننده تر است
امروز به بهترین شکل ممکنه که از آن خوف و بیم داشت اعدام شده است
مردم و جامعه انسانی و همگی بی ابروتر از آن اش کردند .
و این حکم اساسی و انسانی. ست (نه مقابله به مثل )ست که آن قاتل و آن زمینه فکری فرهنگی را می تواند به آشغالدانی تاریخ پرت کند .
حال قاضی هایی انچنانی و غیره هر حکمی را صادر کنند دیگر فرقی نمی کند
همانطور که گفته شد چرا که عامه مردم با انزجار و تنفر خود از قاتل و زمینه ها ی اجتماعی و تاریخی و زمینه ساز های فکری و فرهنگی آن منش و تفکر و باور عقب مانده ، حکم را صادر کردند .
این موضع گیری گسترده ی مردم علیه. این مباحث به ما آموخت چگونگه میتوان به حل مقوله ی نفی و حذف اعدام در قوانین قضایی کشور ها پرداخت .
۲۶ اردیبهشت علی اشوری
